Kahvaltı Terapisi Çalışmasına Katılanlardan Geribildirimler…

 

  • Özellikle eve götürülecekler kısmında aldığım karar beni çok mutlu etti. Yaşam kalitemi düşürüp, beni mutsuz eden şeyin, kendime yeterince değer vermemek olduğunu fark ettim. Telefon konusunda kısıtlamaya gideceğim. Her şey için teşekkürler… Sizi dinlemek güzeldi.  Benim için gayet verimli bir saat dilimi oldu.
  • Kendimin, zamanımın, bedenimin sahibi olduğumu yeniden hatırladım. Onun birey olduğu, kimseden bir şey saklamak zorunda olmadığımı idrak ettim. Zihnimdeki sis aralandı. Elbette daha keşfedeceğim şeylerin olduğu muhtemel… Ama en azından artık bunu biliyorum. Yemediğimde bir şey kaçırmıyorum. Yeniden zamanın sahibi olacak, kendime daha çok zaman ayıracağım. Sevgilerimle…
  • Kendime zaman ayırmam gerektiğini ve olumsuz şeylerin yerine olumlularını koymayı, yemenin açlıktan dolayı değil, duygusal boyutta yediğimi fark ettim. Geçmişi bırakıp, önüme bakmamı ve geçmişle ilgili olumsuzlukları bugüne taşımamayı öğrendim . Teşekkür ederim, sevgiyle…
  • Açlığımın bu kadar güzel bir kadın olduğunu bilmiyordum, çok şaşırdım, çok sevindim. Bu bana gani gani yeter. Bundan sonra açlığımla birlikte çok eğleneceğimizi seziyorum.
  • Bedenime çok şeyi aldığımı, aldığım lokmalara anlam vermeden tükettiğimi fark ettim. Durup düşünsem ve bir nefes alsam, sanırım kendime bunu yapmayacağım. Çok teşekkür ederim. Bu gerçekten benim için çok özel bir bilinçlenme oldu. Gerçekten…
  • Gelmeden önce ‘’ne yaşayacağım?’’ konusunda çok endişeliydim. Hatta son anda ‘’böyle bir terapiye ihtiyacım yok benim’’ diye vazgeçmeyi düşündüm. Geldiğim andan itibaren tamamıyla buradaydım. Ve tam da ‘’olmam gereken yerde’’ olduğumu fark ettim. Soru sormaya başlamıştım ve cevaplarını aldığımı fark ettim. ‘’İnsan, beslenme, sindirim’’ henüz tıp için bir bilinmeyen… Ama şu anda yapmam gereken; ‘’kendime güvenmeli ve zaman ayırmalıyım’’. Belki aralıklı 2-3 seans olarak devam etmesi daha faydalı olur. ‘’Sorularım’’ var… Teşekkürler
  • Bazen eski, bildik bir kitabı tekrar okumak insana iyi gelir. tanıdık karakterler, ezbere bilinen replikler, konular…Derken birden gözümüze bilmedik, yabancı bir satır takılır, dikkat kesilip tekrar okuruz. Burası kesin sonradan eklenmiş deriz. Bildiğimize bir anda yabancılaşıp da şaşırıp kalırız hani…İşte bu çalışma da aynen böyle bir şey…Bildik kendimizle, envai çeşidini, sayısız defa hazırlayıp önümüze koyduğumuz bir kahvaltı tabağı arasında, sürpriz, yeni bir paragrafla karşılaşmak…En iyi tarafı; şaşmak, kızmak, ağlamak ve tabi gülmek serbest…
  • Çocuklarımı rahat bırakmam gerektiğinin farkına vardım. Onlara kendi kararlarını vermeye fırsat bırakıp, kendilerinin birçok şeyi deneyimlemesi gerektiğini anladım. Gayet farkındalık sahibi oldum, bence benim için çok faydalı oldu. Neden aç olduğumun farkına vardım.
  • Bugün, uzun zamandır düşündüğüm yemekle ilgili problemimin gerçek olduğunu, üzerinde çalışmam gerektiğini fark ettim. Çok faydalı bir çalışmaydı. Teşekkür ederim.
  • Açlık-tokluk skalasıyla tanıştım. Bütün kontrolün artık bende olduğunu fark ettim. Ve NİYET ettim. Bizim ruhumuzu aç bırakan sebeplerden nasıl uzak duracağız? Bu soruya cevap bulmak isterdim.
  • En kuvvetli kazancım, çalışmanın ilk dakikalarında fark ettiğim “atmak”, “ziyan etmek” temaları. Hayal etme çalışmasında karşıdan eski eşim geldi. Sevindim esasında annem değil  O, bu, şu… Kişi farklı, tavır aynı… Benim nasıl tepki verdiğim önemli.